Agur Australia Haundia

Hilabete eta egun batzu geitxuau ein dittugu Australian. Gure bidaitxo honetako etapa hau, zulatuta auzen gure poltsikuak diruz beteteko erabili dittugu. Bueno igual larrei izengo da esatia poltxikuak bete dittugula baina behintzat ametsak betetzen jarraiketako lain lortu dou. Gero esaten daue krixixa dauela!

Lan asko in dou, Sidney bizittau, plaiaz gozatu, animali exotikuak ikusi, euskaldun tropaz bazkaixa....

Ta oin ba azken momentuko berotualdi baten eraginez, FIJIra goiez. Bai, bai, FIJIra. Nun dauen badakitzue? Horra etxekolanak. Ikusi mapan aber nun dauen islatxo hau . Eguntxo batzuk eingo dittugu isla txiki baten galduta. Zelako latza dan bizitza rediox!

Ba holaxe...

Agur Avalon ta Sidney,

agur "gure txoko"

euskal etxea,

agur backpaker eta backpakertarrak,

agur Ortzi eta azkenengo birrak,

agur bale,

itsaso basati,

surfista...

agur shark eta star

agur kuadrila,

agur Esti,

agur Oier,

agur Diana,




agur Possun, suge, lorito...

agur David, Wendy,

Peter, Stefan, Steven,

Cassy, Chealsee,

agur, agur, agur lana!

agur plaia

eta jolas orduak

bye Charlie,

bye Zoe,

agur...

agur Australia haundia!

Lan egun bateko kronikie

Kontu-kontalarixa: Larraitz

Paparazzixa: Ortzi Arana

Aurretik kontau moruen, hemen egun bakoitxa abentura bat izeten da. Azken momenturarte normalien, eztou jakitten lanik daukouen edo ez. Dana dala, zerbaitt irudikatu ahal deizuen egun bateko kronika idaztia pentsau dou, ziurrenik eredua ez da baliogarrixa izengo (hurrengo egunak normalien antzik ez dau eukitten eta). Baina ikusi deizuen zelako lan motak urten leikien hemen. Eta ez, ez dau emuten hemen krisixan golpiak larrei astindu dauenik.

Hemen ba, asteleheneko (azaroak 10), eguneko kronikatxua.

Domeka atsaldien konfirmau gauen asteleheneko lana. Albergeko zerrendatik tokautako lan bat egokitxu jakon Ortziri. Alanekin geldittu ginen hurrengoko goixerako Ortzi eta bixok (Larraitz). 8.30etan muellien, txalupaz bila etorriko zala ta. BeraPalm beachen dauen irla baten bizi da, Scotish irland. Bueno bizi Sindneyen baina hor dauko bigarren etxioi.

Holaxe ba, fan gitzen bertaraino eta han zain egon gitzen.

Hor dator Alan, ondion ez dou ezauketan baina telefonoz politto-politto berba eitten auen ta edadetua izengo zanan itxuria hartu dotzau. Badator.

Txalupatxuen sartu eta bidien azaldu dusku nora goiezen, irliak ze izen daukon, erretirauta dauela... jatorra gizontxua! Esan dusku jardin haundixa daukola eta gure laguntza biherko dauela hori gobernetako. Ta ailegau, andrie presentau, etxie erakutsi ta atara dusku lan eitteko instrumentuak eta ze ein geinken be esan dusku. Lanera ba!

Hiruzpalau ordu lan ein ostien, bazkaitteko ordua. Egixa esan tarte hortan beste geldiuna bat be ein dou, Marianek kafe ta pastak ekarri dusku eta. Senar-emaztiak txalupia hartu eta nunbaittera fan die eta euren etxian kargu itxi gaittue. Hau dala eta lekuik aproposena hartu dou gure bazkaittua jateko, bista ederrekin!

Nahikua jan ostien, beste kafe azkartxo bat eta lanera barriro be. Jardina baino basua daukie honeik eta bertan danetik ikusi eta entzuten da. Animali maitagarrixak...

eta bildurgarri samarrak be bai.... Bai, bai. Bi metro inguruko "Diamante bizkardun pitoia", sukaldetik urteten eta gero jardinera (Arrutin pitoia honekin konparauta ez da ezebe). Etxekoandria ulu baten entzun gauen eta gizona hankazgora topauko gauelakuen takarrara baten hasi gitzen Ortzi ta bixok eta ze topauko ta... espektakulo politta!


Sugiai begira denporatxo bat ein ostien, lan apurtxo bat ein eta Avaloneruntz bueltan. Larrei-larrei kantzau barik (9 ordu einda) baina moskito pikaduraz beteta.



Hementxe ba, Avaloneruntz bueltan. Gainera txalupia gidatzen be itxi zuzkun. Ederto!





Eguneko jornadia einda. Poltsikora 150 dolar eta eguna bukaketako Gari eta bestiekin plaiara.


Dana dala, ezizue pentsau egun danak holako lanak dienik. Hurrengo egunian etxe bat garbiketan ibili nintzen eta gu hola gabitzen bittartien Gari obra baten, jo ta fuego, lanien ibili zan. Oin kafeterixa baten hasi naz lanien eta gero... ikusiko da! gero gerokua!


Baina onena da, domekarako berriz be Alanekin eta Marianekin zitia ein douela. Berriz be lan apurtxo bat ein eta txalupan ibiltteko!


Holaxe ba...

Patxo bat danoi!

Ikusi-ikusi sugie:

Honaino be barrixak ailegetan dienez...

Lana, lana...

Bai, bai... berandu baina seguru!

Hementxe gatoz, kostata! Mundu modernuen baina interneta latz! dolar bat bota eta 15 minutuen moztu eitten da interneta. Baina gaur Ortziri harrapau dotzau portatile eta bagatoz!

Lana, lana... eitteko asmuakin eta erreferentziatzat geuken ostalera mobiru ginen. Han lan aukerak egoten ziela ta. Bagekixen bertan mondrautar bat euela ta Avalon Beacherantz etorri ginen ba, lanerako goguekin.
Ilunkaran autobusetik bajau eta ostala topetan gebiltzela, txistu bat! ostala indiketan. Ta gure artien... ene motxilero pinta galantak daukou, galdetu barik horreik badakixe nora fatie gure douen. Eta gerotxuau, ene... uste dot euskaldun itxurak hartu duskuela... eurak be hola emuten daue ta. Azkoitiarrak; Olite, Mikel eta Joseba. Gero gelak aukeratzen fan eta 6ko geletan gaz; Iñaki, Ekaitz, Iñaki, Ioritz, Larraitz eta Garikoitz. 3 Getariar, Oriotar bat eta 2 Atxabaltar. Beste danak hikan jo ta fuego eitten daue eta gu hor ibiltten gare, totelka! Inbidixa apur bat emuten daue!

Ortzi (Mondrautarra) be hemen dau eta Zarautzeko beste bi. Lana, lana... ez dakitt baina juerga seguro!

Bueno, Gari etorri eta hurrengo goixien lanera fan zan. Pala eta pikua eskuan hartu eta egurra! Larraitzek berriz jardinera lanak eta etxe garbiketak eitten fan da beste partikular baten etxera.
Hemen normalien egunian eguneko lana topau eta orduka egunian ordaintzen daue. Guretzat hoba! Gehixenetan etxe haundixak daukien aberatskumiei txapuzak eitten ibiltten gare. Egun baten pistina inguruak txukundu, hurrengoko arbola bat bota, euren etxiak garbittu, utzik dazen etxiak garbittu, pintau... Polibalente total!

A! Hemengo hondartzia ikaragarrixa da eta euskaldun gehixenak be bertan surfa eitten daue. Hemen danak surfistak die edo surfista bihurketan die. Gu be bidien! je! edo behintzat intentuen.

Domekan Sidneyko euskal etxien egon ginen, Gure txokoan. Albergien gazen euskaldun guztixak elkartu, Koreako bi fitxaje ta guzti, ta eskursinua montau gauen bazkari pasadia eitteko. Ederto bazkaldu, musien, pelotan eta palan jolastu (egixa esan gizonak musien eta Olite eta bixok koreanuen kontra palan) ta gaita soinuak lau haizetara. Anbiente ederre jarri gauen jenerazino aldaketia biher dauen txoko hortan. Bateronbat oker-oker eindda heldu ta hurrengo egunien lanien kale!

Ba holaxe, egunian egunekua. Egunian eguneko lana topetan dou eta horren arabera eguna antolaketan dou. Bestela hemen, euskaldunen artien hiru bat furgona daukie eta alde batetik bestera mobiruteko ondo etorten jaku.

Ederto!

Eskerrikasko komentarixuak ein dozuen danoi! Kriston ilusinua emuten dusku eta!

Gora zuek!

G'day! How are ya?

G'day! How are ya... Imaginau hau australiana haundikote batek ahozkatuta ze izen leiken. Gu aho zabalik inglesez edo txinoz dabilen bereiztu ezinka. Hemen apostrofiak jarri eta letrak jaten dittuzte ugari. En fin, australian english.






Bizi, bizi... Ederto bizi gaittunk! Laosen bueltatxua ein eta Bangkoken bizikletak merkau baltzien saldu ostien, hementxe gaz; kanguro, koala eta ingelesa kriston abixadan berba eitten dauien jentiaz inguratute. 

Australian gaz, Sidney-en. Esti eta Oierren etxien.

Euren etxie plaia dotore baten onduen dau baina hau ez da Thailandiako plaien modukua. 

Hemen surfer rubixo eta tabletaz beterikuak egoten die ordu guztixetan. Mich Bukanan be fin-fin dabil lanien baina ondio Pamelaik ez dou ikusi, danak mutilak die eta! neska-mutil panpoxak alde batetik bestera korrika, deportiakin bastante obsezionauta dazela emuten dau. Plaia dana bete-bete eindda egoten da; takarraran, pesak, abdominak itxen.... 

Ordu danetan. Goixeko 5etan hasten ei da mobimentua. Bueno, hori esan duskue Esti ta Oierrek. Ondio

ez gare animau goixien-goixeko espektakulo hau ikusten. Guk pontxio-pontxio eitten dou lo berandu artien eta!

Gure asmua lan eittia da. Bai, bai. Lan eittia, ondo irakurri dozue. Ez dakigu ze eitten bukatuko douen baina diru apur bat pilaketie gura dou biajetan jarraiketako. 

 

Ez dakigu ze lan ein biher izengo douen baina esan duskuenez lan gogortxuak izengo die. A! patrozinadoriak be gustora onartuko genittuzke!

Australian ez daukou asmoik Sidneyttik oso urrin fateko. Horregaittik hiriburua pateau dou

oingo egunetan. Hiri trankila eta politta irudittu jaku. Penia da, ondio behintzet, hemen ez douela kanguro edo koalaik ikusi. Hori bai, batman eta bere kuadrilia ezautu dittugu.

 

Klimiai dagokixonez, hemenguek bero eitten hasi dala esan duskuen arren gu ezin aklimatau gabitz. Aspaldixen jantzi ez douen txandal, jertse eta zapatilak kendu ezinka gabitz eta. Baina eskertu dou!

Teknologixa aurreratuen munduen sartu garenez, intentauko dou gure barri sarrixau emuten.

Bittartien kalluek eitten goiez.

Ondo segi!

Patxotxuek danoi!

 

 

Sabai'dii Lao!

Iepa, iepa, iepa!

Hementxe gaz ADSLia topau douela eta gure berri emuten. Oin Laosen gaz. Thailandiako mugaraino trenian gerturatu eta han bizikletak hartu eta Laoseko hiribururantz mobiru gitzen.

Handik Thailandia eta Laos zatikatzen dauen Mekong errekia ebatu eta hegoalderuntz bajetan gabitz. Joe, hau oso lasaixa da. Jentia super jatorra. Bizikletetan pasetan garenien danak... sabai-dii! agurketan gaittue. Hori bai, inglesez tutik bez! ezta guk asko dakigula baina... nahikua komerixa komuniketako be! Hemen zeinuen hizkuntzak be asko ez dau balixo, ez dakigu zegaittik baina zeinuekin be ez gaittue ulerketan. Salbaje total!





Herritxuetatik pasetarakuen danetik pasau jaku. Herritxo baten ingleseko klasiak emuten bukatu gauen. Zeintzuk eta guk! gure ingles kaxkarrakin, english teacher!


Errekian ingurua nahiko laua zala eta, mendi alderuntz sartu be ein ginen: Vietnameko mugaraino. Apurtxo bat baliente samar sartu ginen eta zazen bidiak ikusitta... joe! Bata bestiai tiraketako sokaik ez eta pasetan zien kamaiotxuak geratu eta... truk! el truko del almendruko! Ederto. Tranpa txikitxo batzukin bidia samur-samur ein dou.

Oin berriz be Mekongan ondotik goiez.


Ez gaz seguru baina ziurrenik laister Vietnamera sartuko garela uste dou.

Baina hurrengorako be zerbaitt gordeten ikasi dou eta hori... hurrengo jiratabiran kontauko dou.

Sabai-diii!!